Γράφει ο Βασίλης Στεφανακίδης
Δεν ξέρω τελικά αν οι κινητοποιήσεις και τα μπλόκα των αγροτών οδεύουν προς εκτόνωση αλλά θεωρώ πως είναι πολύ δύσκολο να δούμε πλέον περαιτέρω όξυνση και κλιμάκωση
Και οι απορίες πολλές για όλη αυτή την αναστάτωση των συγκοινωνιών επί 1,5 μήνα και τα τεράστια προβλήματα που δημιουργήθηκαν στις μεταφορές προϊόντων και τις μετακινήσεις των πολίτων. Όλη αυτή η επίδειξη δύναμης των αγροτών που συμμετέχουν στα μπλόκα με 6-7.000 τρακτέρ από τα 350.000 που υπάρχουν στη χώρα, έγινε τελικά για να μειωθεί η τιμή του ρεύματος από τα 9.2 λεπτά την kwh στα 8,5 λεπτά και για να καταργηθεί απευθείας ο ειδικός φόρος κατανάλωσης πετρελαίου και ο ΦΠΑ της έκπτωσης, απευθείας στην αντλία;
Ναι, ήταν και η καθυστέρηση καταβολής των επιδομάτων από τον πρώην ΟΠΕΚΕΠΕ αλλά αν δεν απατώμαι, ήδη από την πρώτη πρόσκληση του πρωθυπουργού για διάλογο στις 6 Δεκεμβρίου, είχαν ήδη καταβληθεί το 80% των οφειλόμενων και εδίδετο η υπόσχεση για εξόφληση όλων των δικαιούχων μέχρι τέλος Δεκεμβρίου. Η απορία λοιπόν είναι γιατί δεν πήγαν ευθύς εξαρχής στο ραντεβού με τον πρωθυπουργό και να έπαιρναν από τότε αυτά που τελικά τους έδωσε η κυβέρνηση;
Μήπως γιατί ο στόχος, δεν ήταν η προσπάθεια επίλυσης των πραγματικών προβλημάτων- τα οποία ουδείς αμφισβητεί- αλλά η κοινωνική αναταραχή με το κόψιμο της χώρας στα 2 ή στα 10 κομμάτια που θα είχε αποτέλεσμα την πτώση της κυβέρνησης;
Κι αυτό δεν είναι εικασία ή υπόθεση εργασίας αν κρίνουμε πως οι λεγόμενοι σκληροί των μπλόκων που πρωτοστατούσαν στη σκληρή στάση, έχουν και ονοματεπώνυμο και κομματική ταυτότητα και κάποιοι μάλιστα ποινικές εκκρεμότητες για παράνομες επιδοτήσεις και καταστροφές περιπολικών.
Άλλωστε, μικρός είναι ο τόπος κι όλοι, λίγο -πολύ γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Οι αγροτοσυνδικαλιστές που αναφέρονται στο ΚΚΕ , στον ΣΥΡΙΖΑ και την Πλεύση Ελευθερίας ή στην Ελληνική Λύση και εκτελούν εντολές του κόμματος τους, προφανώς και δεν ήθελαν διάλογο αλλά να δημιουργήσουν κίνημα και νέου τύπου πάνω και κάτω πλατεία Συντάγματος, της εποχής των μνημονίων.
Οι μη εξαρτημένοι αγρότες των μπλόκων από κόμματα και κομματικές εντολές αλλά με γνήσια αγωνία και ανησυχία για το μέλλον τους , τελικά πήγαν σε διάλογο με τον πρωθυπουργό και πρέπει να νοιώθουν ικανοποιημένοι με τον εαυτό τους γιατί αν μη τι άλλο εξασφάλισαν άλλα 100 εκατ. για όλους τους συναδέλφους τους (και των σκληρών των μπλόκων και εκείνων που παρακολουθούν από το σπίτι τους τις εξελίξεις) και φυσικά θα πληρωθούν από όλους τους υπόλοιπους φορολογούμενους.
Ακόμα και οι τριφυλλοπαραγωγοί (!) θα αποζημιωθούν γιατί τους έμεινε αμανάτι η παραγωγή της ζωοτροφής λόγω ευλογιάς!
Μετά ταύτα αναρωτιέμαι τι αντικείμενο θα έχει η εκ των υστέρων απόφαση των «σκληρών» να προσέλθουν επιτέλους κι αυτοί στο τραπέζι του διαλόγου με τον πρωθυπουργό.
Να συζητήσουν την κατάργηση της ΚΑΠ και της συμφωνίας Mercosur; Να απαιτήσουν εγγυημένες κατώτατες τιμές για το βαμβάκι, το σιτάρι, το κριθάρι, το λάδι, το ρύζι κλπ; Να απαιτήσουν την κατάργηση της ελεύθερης αγοράς και του πανάρχαιου κανόνα της προσφοράς και της ζήτησης; Να απαιτήσουν να ανακαλύψει πάραυτα η κυβέρνηση εμβόλιο για την ευλογιά;
Γιατί δεν τους κόβω να προσέρχονται σε διάλογο για την εκ βάθρου αναμόρφωση του πρωτογενούς τομέα και τη δημιουργία αειφόρου βιωσιμότητας της νέας αγροτικής παραγωγής. Ούτε πως θα αυξηθεί η παραγωγικότητα και θα γίνουν ανταγωνιστικά τα ελληνικά προϊόντα. Προφανώς και ψάχνουν να πάρουν κάτι κι αυτοί , για να μην αποχωρήσουν με άδεια χέρια και τσαλακωμένοι. Όμως με βάση τα δεδομένα και τις δημοσιονομικές αντοχές αλλά και τα αυστηρά ευρωπαϊκά πλαίσια, δεν υπάρχουν σοβαρές ελπίδες για κάτι πρόσθετο και έχασαν την ευκαιρία να «δικαιώσουν τον αγώνα τους» λόγω των συνεχών αρνήσεων στον διάλογο με αστείες δικαιολογίες, εφευρήματα των κομματικών τους ινστρουχτόρων!
Πηγή: protothema.gr
