Γράφει η Γεωργία Σαδανά
Το ευρωατλαντικό πλαίσιο ασφάλειας μετρά διαδοχικές ρωγμές για πρώτη φορά μεταπολεμικά από την επιθυμία του “Πλανητάρχη” να προσαρτήσει – με αμφίβολο τεχνικά τρόπο- τη Γροιλανδία. Οι Ευρωπαίοι Σύμμαχοι αδυνατούν να βρουν σημείο ισορροπίας μεταξύ των καταιγιστικών δηλώσεων του 47ου Προέδρου των ΗΠΑ, “παγώνοντας” και “ξεπαγώνοντας” διμερείς συμφωνίες, επιστρατεύοντας άλλοτε τον κατευνασμό και άλλοτε μερικά ανοίγματα στην Κίνα, όπως στην περίπτωση του Γάλλου Προέδρου, Εμανουέλ Μακρόν, ενώ καταστρώνουν εναλλακτικά σχέδια διαχείρισης της ευρωατλαντικής κρίσης. Η σύγκρουση Ρωσίας – Ουκρανίας εξελίσσεται σε “παγωμένη” με απανωτά διαπραγματευτικά αδιέξοδα, η Μόσχα αδυνατεί να πετύχει αποφασιστική νίκη στο πεδίο, ενώ το Κίεβο μετατοπίζεται όλο και πιο κοντά στις θυμικές διαθέσεις της Ουάσιγκτον. Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ αφού απήλθαν από μια σειρά διεθνείς οργανισμούς με πρωτοβουλία του ίδιου του Ντόναλντ Τραμπ, τώρα βλέπουν τον “Πλανητάρχη” να στήνει μια MAGA παγκόσμια τάξη, κάπου ανάμεσα στη δεσπόζουσα φιλελεύθερη εκδοχή και την ωμή αναθεωρητική οπτική των αναδυόμενων δυνάμεων.
Και το ερώτημα, έναν χρόνο και τρεις μέρες μετά την εκκίνηση της δεύτερης θητείας του επανέρχεται σε ωριαία βάση, ανάμεσα σε χιλιάδες αναρτήσεις και δηλώσεις του “Πλανητάρχη”. Τι μύγα τσίμπησε τον Τραμπ;
Φταίει η άρνηση της “Ακαδημίας Νόμπελ” να του απονείμει το ομώνυμο βραβείο, γιατί “τερμάτισε 8 πολέμους μέσα σε έναν χρόνο”, όπως εμφατικά επανέλαβε ο 47ος Πρόεδρος των ΗΠΑ στην απολογιστική συνέντευξη για την επέτειο του ενός χρόνου από την έναρξη της διακυβέρνησής του; Ευθύνεται η στάση των παραδοσιακών Συμμάχων ή μεταπολεμική ισορροπία ισχύος που δε χωρά το όραμα Τραμπ για ένα αναθεωρημένο “Δόγμα Μονρόε”; Ή μήπως οι αλλεπάλληλες, συχνά αντιφατικές μεταξύ τους δηλώσεις του εδράζονται στην έλλειψη ηγεσίας στην Ευρώπη ή στον μετωπικό ανταγωνισμό του με την Κίνα; Και αν η Κίνα είναι ο ορατός αντίπαλος, γιατί αυτή η επίθεση κατά πάντων;
Σε σημείο που οι Δημοκρατικοί, αν και ακέφαλοι, να αποκαλούν τον Ντόναλντ Τραμπ “διεθνή ντροπή” και ο Κυβερνήτης της Καλιφόρνια και φαβορί για το δημοκρατικό χρίσμα στην επόμενη Προεδρική κούρσα, Γκάβιν Νιούσομ να αποκαλεί “αξιοθρήνητους” τους Ευρωπαίους εταίρους μπροστά στον “τυραννόσαυρο ρεξ”, δηλαδή τον ηγέτη των MAGA;
Και αν δεν φταίει ο Μακρόν, οι πολικές αρκούδες και ο “Κόλπος της Αμερικής”, τις πταίει και η παγκόσμια τάξη έχει μετατραπεί σε τζέγκα, που τρεμοπαίζουν απειλητικά τα τουβλάκια στη βάση της, πριν καταρρεύσουν όλα μαζί με κρότο;
Η μαγική λέξη ακούει στο όνομα… “groceries”, δηλαδή τα είδη παντοπωλείου, στην πλειοψηφία τους τρόφιμα καθημερινής κατανάλωσης. Μια λέξη που έχει μετατραπεί σε εμμονή για τον Αμερικανό Πρόεδρο, όπως παρατηρούν πολλοί αναλυτές, καθώς η δέσμευσή του για ελεύθερη πτώση σε βασικά καταναλωτικά αγαθά φαίνεται να μένει πλέον στα χαρτιά. Παραμονές της επανεκλογής του το 2024, «όταν κερδίσω, θα μειώσω αμέσως τις τιμές, ξεκινώντας από την πρώτη μέρα», δεσμευόταν ο Ντόναλντ Τραμπ και εξήγγειλε σαρωτικές γεωτρήσεις, καθώς «αυτό θα μειώσει τις τιμές των πάντων», όπως ισχυριζόταν. Ένα χρόνο μετά, ο Αμερικανός Πρόεδρος εμφανώς σε θέση άμυνας, έσπευσε να αυτοανακηρυχθεί νικητής στην “μάχη της χαμηλής τιμής” προχθές στο Νταβός, λέγοντας πως οι ΗΠΑ «ουσιαστικά δεν έχουν πληθωρισμό».
Μόνο που ο πληθωρισμός στις ΗΠΑ παρέμενε αρκετά υψηλός, δηλαδή στο 2,7% στα τέλη του 2025 ξεπερνώντας τα όρια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας, όπως διαπιστώνουν πλέον καθημερινά στα ράφια οι MAGA ψηφοφόροι. Την κατάσταση επιδεινώνει το ασανσέρ των δασμών, που ανεβοκατεβαίνουν ανάλογα με τις τριβές του “Πλανητάρχη” με τη διεθνή κοινότητα, τριβές που εκλαμβάνουν πιο επιθετικό πρόσημο, όταν η FED δεν εναρμονίζεται με το οικονομικό μείγμα της διοίκησης Τραμπ, πυροδοτώντας μια κόντρα κορυφής μεταξύ του Λευκού Οίκου και της διοίκησής της.
Κατόπιν αυτών, μεσαία και χαμηλά εισοδηματικά στρώματα στις ΗΠΑ βλέπουν την αγοραστική τους δύναμη να επιδεινώνεται, η δημοτικότητα του Ντόναλντ Τραμπ περιορίζεται, ενώ οι τιμές στα είδη καθημερινής ανάγκης αυξάνονται μήνα με το μήνα. Έτσι, τα τρόφιμα κοστίζουν πλέον στις ΗΠΑ 25% περισσότερο από ό,τι πριν από την πανδημία, ενώ οι τιμές στα είδη παντοπωλείου κλιμακώθηκαν κατά 2,4% τον τελευταίο χρόνο. Και τα χειρότερα για τον “Πλανητάρχη” είναι μπροστά, καθώς ο αντίκτυπος της αμφιλεγόμενης δασμολογικής του πολιτικής στα ράφια των σούπερ μάρκετ θα αρχίσει να ξεδιπλώνεται μέσα στο φετινό καλοκαίρι, οπότε και θα εξελίσσεται η προεκλογική κούρσα για τις Ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, όπου παραδοσιακά το κόμμα που ελέγχει το Λευκό Οίκο, υφίσταται εκλογικές απώλειες στο Κογκρέσο.
Γνωρίζοντας τι τον περιμένει, “οι ενδιάμεσες εκλογές θα κριθούν στην τιμολόγηση των προϊόντων” είχε δηλώσει παραμονές της φετινής Πρωτοχρονιάς στο Politico o Ντόναλντ Τραμπ, κατανοώντας πως η κλεψύδρα για μια “γρήγορη νίκη”, ικανή να επισκιάσει τις ετικέτες τιμών στα… groceries, είναι κάτι περισσότερο από επιβεβλημένη. Σχεδόν οι μισοί, άλλωστε, από τους Αμερικανούς ερωτηθέντες σε έρευνα του μέσου δήλωσαν ότι δυσκολεύονται οικονομικά να αγοράσουν είδη παντοπωλείου, λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, υγειονομική περίθαλψη, στέγαση και μεταφορές, σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε η Public First τον περασμένο Νοέμβριο.
Και αν το βραβείο Νόμπελ… αργεί, ή η συμφωνία ειρήνης στην Ουκρανία κόλλησε στις αντιρρήσεις του Ρώσου Προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν, μεσολαβούν μικρά επεισόδια επικής έντασης, για να προσθέσουν λάμψη, ισχύ και προσδοκία στη δεύτερη Προεδρική θητεία Τραμπ. Είτε αυτό αφορά στη σύλληψη του δικτάτορα, Νικολάς Μαδούρο, είτε στο πυρηνικό οπλοστάσιο του Ιράν, είτε στον “εποικισμό” της Γροιλανδίας. Και αν δεν μπορεί να πετύχει την “μεγάλη νίκη”, ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να επιδιώκει τώρα ένα άθροισμα μικρών νικών, τέτοιων που να μπορούν να σηκώσουν το βάρος από τα ράφια, αλλά και τα απόνερα των groceries μεταξύ των Ρεπουμπλικανών του Κογκρέσου, που διαμαρτύρονται στους διαδρόμους για την ακρίβεια. Στην περίπτωση δε που ούτε οι μικρές αυτές νίκες συμπληρώνουν ένα ευπώλητο προεκλογικά άθροισμα, η ελπίδα ότι οι MAGA ψηφοφόροι θα επιβραβεύσουν στην κάλπη την όποια προσπάθεια κατά της ακρίβειας, πεθαίνει τελευταία. Σε διαφορετική περίπτωση, η υστεροφημία του σημερινού “Πλανητάρχη” θεωρείται μάλλον αβέβαιη, αφού «αν δεν κερδίσουμε τις ενδιάμεσες εκλογές… θα βρουν έναν λόγο να με παραπέμψουν σε δίκη», όπως εκμυστηρεύτηκε στη διάρκεια ομιλίας του προ ημερών στους Ρεπουμπλικάνους του Κογκρέσου, με το φόβο της έκπτωσής του από το Προεδρικό αξίωμα να παραμένει πάνω στο τραπέζι, ακόμη και αν μέσα σε έναν χρόνο ο Ντόναλντ Τραμπ έχει λήξει 8 πολέμους και με τον Μαδούρο σιδηροδέσμιο στην πιο σκληροπυρηνική φυλακή της Αμερικής.
Πηγή: protothema.gr
