Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης
Πρώτα τα αυτονόητα. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει πολιτικός δάκτυλος στη δίωξη κατά του Γιάνη Βαρουφάκη με την κατηγορία της «πρόκλησης και διαφήμισης ναρκωτικών». Αλλωστε αυτή η υπόθεση μάλλον καλό θα του κάνει ως προς την αποκόμιση πολιτικού οφέλους.
Απλώς το σύστημα Αστυνομίας-Δικαιοσύνης είπε να φυλάξει τα νώτα του προκειμένου να μην αντιμετωπίσει κριτική για ευνοϊκή μεταχείριση του πολιτικού αρχηγού. «Γιατί να μπλέξω; Θα τον στείλω στο ακροατήριο και ας απαλλαγεί εκεί». Ναι, πιστέψτε με, αυτό συμβαίνει πολύ συχνά.
Ομως, να με συγχωρείτε, τα δικόγραφα της δίωξης είναι εμποτισμένα με στρώσεις παραλογισμού. Αν καταλαβαίνω σωστά, το επίδικο δεν είναι πράξη αλλά λόγος. Μία κουβέντα σε podcast, μια αναφορά σε παλιότερη εμπειρία, ίσως και ένας χαλαρός αυτοσαρκασμός για το ότι κάποτε αναζητούσε φούντα και δεν έβρισκε. Δεν μιλάμε για διακίνηση, ούτε για προτροπή σε χρήση. Μιλάμε για δημόσια ομιλία. Και για το αν αυτή μπορεί να θεωρηθεί ποινικά κολάσιμη.
Αν το κριτήριο είναι ότι ένα δημόσιο πρόσωπο οφείλει να δίνει το «καλό παράδειγμα», τότε θα πρέπει να ξαναγράψουμε το μισό πολιτισμικό μας κώδικα. Από τους μουσικούς μέχρι τους συγγραφείς και από τους ηθοποιούς μέχρι τους πολιτικούς που έχουν μιλήσει για λάθη, εξαρτήσεις ή απλώς ανθρώπινες στιγμές της ζωής τους. Η δημόσια ζωή δεν είναι αγιογραφία. Οση υποκρισία και αν περιέχει, δεν παύει να είναι μία αντανάκλαση της αλήθειας.
Η δίωξη αυτή δεν στρέφεται κατά της χρήσης ή της προώθησης ναρκωτικών. Στοχεύει στην ειλικρίνεια. Και αυτό είναι άκρως επικίνδυνο. Διότι αν η κοινωνία αρχίσει να ποινικοποιεί τον τρόπο που μιλάμε για την εμπειρία μας, τότε το επόμενο βήμα είναι να απαιτεί από όλους να υποκρίνονται. Και να κάνουν δημόσιες δηλώσεις αποστειρωμένες από πραγματικότητα.
Ναι, λογικά η κατηγορία δεν θα σταθεί στο ακροατήριο και ο Βαρουφάκης θα αθωωθεί. Εν ανάγκη, μπορεί και να τους πει ότι όταν αναζητούσε φούντα, εννοούσε αυτή που πωλείται νόμιμα στα περίπτερα. Από την άλλη, η υπόθεση αυτή μας δίνει μία καλή ευκαιρία για διαβούλευση και συζήτηση περί ουσιών. Ομως δεν νομίζω ότι θα το τολμήσει κανείς. Θα σηκώσουμε τον φερετζέ της υποκρισίας μέχρι τα μάτια και θα παραστήσουμε ότι δεν βλέπουμε, ούτε μυρίζουμε, τι συμβαίνει γύρω μας.
Πηγή: news247.gr
