Γράφει η Βίβιαν Ευθυμιοπούλου
«Δεν βλάψαμε το Δημόσιο», δηλώνουν σήμερα οι ελεγχόμενοι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Το είπε και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός στο χθεσινό μήνυμά του, άλλωστε: «Ένα, όμως, είναι βέβαιο: κανείς από τους Βουλευτές μας δεν κατηγορείται ότι αποκόμισε οικονομικό όφελος».
Ας το δεχτούμε και ως πολιτικό επιχείρημα αφού, ως γνωστόν, ισχύει για όλους το τεκμήριο της αθωότητας. Το αν και ποιος αποκόμισε οικονομικό όφελος, θα κριθεί.
Δεν πλούτισαν οι βουλευτές παρανόμως, το δεχόμαστε. Αυτοί που διευκόλυναν πλούτισαν και μάλιστα σε βάρος όλων των υπολοίπων. Ο κ. Φραπές και οι όμοιοί του «έφτιαχναν κομπόδεμα» ακριβώς επειδή μεσολαβούσαν βουλευτές για να δοθούν χαριστικά σε αυτούς, στους πελάτες τους, κονδύλια τα οποία, αν και προορίζονταν να κατανεμηθούν δίκαια σε όλους, αυτό δεν συνέβαινε.
Και το αντάλλαγμα ήταν προφανές, αν και δεν είμαστε και τόσο ηλίθιοι να πιστεύουμε ότι εξαντλούνταν στις ψήφους και δεν περιελάμβανε και τη χρηματοδότηση της προεκλογικής τους εκστρατείας αλλά ας το καταπιούμε και αυτό για τη συζήτηση.
Είναι εντυπωσιακό – θα έγραφα «εξοργιστικό» αλλά πραγματικά, αυτή τη στιγμή, όποιος ανεβάζει τους τόνους κάνει μεγάλη χάρη στην κυβέρνηση – που ένας πολιτικός με τη μόρφωση και τα βιώματα πολιτικής του Κυριάκου Μητσοτάκη, κοιτάζει την κάμερα και μας λέει, ανερυθρίαστα, ότι άπαξ και οι υπό διερεύνηση βουλευτές δεν έκλεψαν, τελείωσε, δεν υπάρχει κανένα ζήτημα και είμαστε και υποκριτές όσοι φωνάζουμε για τις πελατειακές σχέσεις λες και «τα ρουσφέτια στον τόπο ξεκίνησαν το 2019», όπως είπε.
Κι αυτό ανακριβές. Τα ρουσφέτια στον τόπο είχαν κοπεί, βιαίως, από την Τρόικα και το 2019, όταν όλοι είχαμε πιστέψει ότι είχαμε γλιτώσει από αυτά και η κοινωνία στη συντριπτική της πλειοψηφία ήταν πανέτοιμη να γίνουν όλα όσα έπρεπε, ακόμα και τα οδυνηρά για να πάει η Ελλάδα μπροστά, τα ρουσφέτια αναστήθηκαν από την κυβέρνησή του.
Και δεν είναι μόνο ότι ανέχτηκε την επιστροφή της χώρας «στις εργοστασιακές ρυθμίσεις», με την επιστροφή του πελατειακού κράτους, αν δεν το διευκόλυνε κιόλας – γιατί ήξερε ποιο ήταν το πραγματικό ταλέντο του Λευτέρη Αυγενάκη όταν τον διόριζε Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης – σήμερα, δεν μας ζητάει απλώς όλα αυτά να τα αποδεχτούμε ως φυσιολογικά και αναμενόμενα, μας κουνάει το δάχτυλο επειδή διαμαρτυρόμαστε. Εντάξει.
Προκύπτει, λοιπόν, αβίαστα ότι η ζημιά που προκάλεσε το θηριώδες σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δευτερευόντως, μόνο, είναι οικονομική.
Αυτό που προκάλεσε ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ότι ανήγαγε τις πελατειακές σχέσεις, επισήμως, από στόματος πρωθυπουργού σε κυρίαρχη ιδεολογία. Μια πολιτική πρακτική που από τη δεκαετία του ‘60 και την εποχή του παλιού ελληνικού κινηματογράφου μέχρι και σήμερα ήταν αντικείμενο σάτιρας, γιατί κάπως έπρεπε να «μεταβολίσει» η κοινωνία τα χάλια της, τώρα έλαβε ιδεολογική υπόσταση, με επίσημες λέξεις που ειπώθηκαν στα σοβαρά και από τα πιο επίσημα χείλη.
Διακρίνω πλέον καθαρά μια νέα διαχωριστική γραμμή στην κοινωνία, ακόμα πιο σκληρή από το μνημόνιο – αντιμνημόνιο που κόντεψε να μας διαλύσει.
Αυτή τη φορά η κοινωνία θα χωριστεί σε αυτούς που θα δεχτούν αδιαμαρτύρητα όσα είπε, χθες, ο Πρωθυπουργός και στους υπόλοιπους που δεν ανέχονται πλέον άλλη κοροϊδία γιατί πιστεύουν στ’ αλήθεια ότι αξίζουμε καλύτερα.
Το θέμα έχει φύγει ήδη από τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του. Εκείνος θα κάνει ό,τι μπορεί για να διαφύγει και αυτής της δύσκολης κατάστασης. Το λόγο πλέον τον έχουμε όλοι εμείς, οι πολίτες.
Τώρα, για μια ακόμα φορά μέσα σε δεκαπέντε χρόνια, θα ξαναμετρηθούμε.
Πηγή: news247.gr
