Γράφει ο Γιώργος Καρελιάς
Υπόθεση πρώτη: πώς να αισθάνεται ο Πούτιν τελευταία; Να είναι λυπημένος που εξοντώθηκε ο Χαμενεϊ, αρχηγός ενός κράτους- συμμάχου της Ρωσίας; Ή να αισθάνεται εντελώς απελευθερωμένος, αν θελήσει να μιμηθεί τον Τραμπ και τον Νετανιάχου και να εξοντώσει τον Ζελένσκι; Και τι θα πει, άραγε, τότε η Δύση;
Εύκολη η απάντηση. Οι Ευρωπαίοι, που έμαθαν από τις τηλεοράσεις το ανδραγάθημα Τραμπ-Νετανιάχου, θα καταδικάσουν μετά βδελυγμίας την πράξη του «εγκληματία πολέμου» Πούτιν. Και ο Τραμπ; Το πιθανότερο είναι να πει «δεν έκανε ντιλ ο Ζελένσκι, όπως τον συμβούλεψα και ιδού τι έπαθε».
Ποιο ήταν το βασικό επιχείρημα του Πούτιν για την εισβολή στην Ουκρανία; «Ήταν απειλή για τη Ρωσία». Όπως ακριβώς λέει ο Τραμπ για το Ιράν: «Θέλει να αποκτήσει πυρηνικά, που θα απειλήσουν την Αμερική». Αλλά τον περασμένο Ιούνιο, όταν είχε κάνει το «προληπτικό» χτύπημα, είχε πει «εξαλείψαμε τον κίνδυνο από τα πυρηνικά». Πότε έλεγε αλήθεια και πότε ψέματα; Δεν έχει καμιά σημασία.
Υπόθεση δεύτερη: αν η Κίνα εισβάλλει αύριο στην Ταϊβάν με το ίδιο πρόσχημα («είναι απειλή για τη χώρα μας») ή διαφορετικό («είναι δικό μας έδαφος»), τι θα πουν οι Δυτικοί; Οι Ευρωπαίοι, που έτσι κι αλλιώς κανείς δεν τους ρωτάει, θα πουν ότι «παραβιάζεται το Διεθνές Δίκαιο». Και όλοι θα καγχάσουμε. Άλλωστε, το ίδιο είπε και ο Πούτιν για την επίθεση στο Ιράν και τη δολοφονία του ότι «παραβιάζεται η ανθρώπινη ηθική και το διεθνές δίκαιο»! Ναι, δεν είναι τρολάρισμα. Ο Πούτιν επικαλείται διεθνείς «αρχές». Ο Τραμπ δεν χρειάζεται κάν κάτι τέτοιο.
Είναι πρόωρο να πούμε τι θα αφήσει πίσω της η σημερινή επιχείρηση Τραμπ-Νετανιάχου εναντίον των μουλάδων του Ιράν. Δεν ξέρουμε αν θα καταφέρουν να αλλάξουν το καθεστώς του «τυράννου Χαμενεϊ» ή θα αφήσουν πίσω τους εμφύλιο και χάος.
Όπως άφησαν στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Συρία. Εξαλείφθηκαν μεν οι δικτάτορες, αλλά η ζωή των ανθρώπων δεν έγινε καλύτερη. Οι Αμερικανοί πολεμούσαν 20 χρόνια στο Αφγανιστάν. Και όταν αποχώρησαν, το 2020 επί Τραμπ, παρέδωσαν στους Ταλιμπάν. Και η χώρα αυτή βιώνει ό,τι πιο καταπιεστικό –ειδικά για τις γυναίκες– υπάρχει στον κόσμο.
Έτσι, όσοι νομίζουν ότι ο Τραμπ νοιάζεται για τα (όποια) δικαιώματα των ανθρώπων-και ιδιαίτερα των γυναικών- στο Ιράν, καλύτερα να αλλάξουν πλευρό.
Και όσοι πιστεύουν ότι απήγαγε χτες τον Μαδούρο και σήμερα σκότωσε τον Χαμενεϊ για ανθρωπιστικούς λόγους είναι απλώς αφελείς ή ιδεοληπτικοί. Τον ορυκτό τους πλούτο θέλει. Και να αποκόψει την Κίνα από τους διαδρόμους του πετρελαίου τους.
Άλλωστε, ο Τραμπ δεν συμπεριφέρεται έτσι μόνο στη Βενεζουέλα και στο Ιράν. Έχει δείξει την περιφρόνησή του απέναντι σε παραδοσιακούς συμμάχους των ΗΠΑ. Έχει μιλήσει υποτιμητικά για τον Μακρόν, τον Μέρτς και τον Στάρμερ. Έχει απειλήσει τον Καναδά ζητώντας να γίνει επαρχία των ΗΠΑ. Έχει απειλήσει με κατάληψη της Γροιλανδίας, που αποτελεί έδαφος ευρωπαϊκής χώρας(Δανία). Τώρα οι Ευρωπαίοι σπεύδουν να τον συνδράμουν, νομίζοντας ότι ο Τραμπ ενδιαφέρεται να αποκαταστήσει τη δημοκρατία στο Ιράν. Όσο την αποκατέστησε στη Συρία βάζοντας πρόεδρο έναν πρώην τζιχαντιστή.
Αν όλοι αυτοί- ο Τραμπ, ο Νετανιάχου και οι ευήθεις Ευρωπαίοι- είναι οι υπερασπιστές του «ελεύθερου κόσμου», αλίμονο στον ελεύθερο κόσμο. Ζήτω που καήκαμε…
Πηγή: news247.gr
