Γράφει ο Δημήτρης Παγαδάκης
Στις κουβέντες και στα χαρτιά ένα κόμμα φαντάζει εύκολο να ιδρυθεί. Στη πράξη αρχίζουν τα δύσκολα. Κάθε τέτοιο δημιουργικό εγχείρημα βασανίζεται συνήθως από μικρολεπτομέρειες. Όπως, ας πούμε, ποιος θα ηγείται, πώς θα λέγεται, τι σήμα θα έχει;
Και αφού αυτές οι απορίες ξεπεραστούν απομένουν τα ζόρια που κρύβουν κακοτοπιές. Ποιες, λογού χάρη, θα είναι οι ιδεολογικές και οργανωτικές αρχές του; Τι καινούργιο θα εισάγουν αυτές στο πολιτικό τοπίο και τι διαφορετικό θα σηματοδοτήσουν ώστε να προσελκύσουν τους ψηφοφόρους;
Περισσεύει, βέβαια, αφότου ολοκληρωθούν τα προαπαιτούμενα του προφίλ του, το πότε θα ανακοινωθεί επίσημα. Δεν φτάνει να «μαδάει» τη μαργαρίτα μέχρι να εξαγγελθεί. Ούτε αρκεί ένα πάτημα κουμπιού για να ενεργοποιηθεί η λειτουργία του.
Η Μαρία Καρυστιανού έσπευσε να ενημερώσει το κοινωνικό σώμα για τους σχεδιασμούς της περί ίδρυσης Κινήματος, όπως το αποκαλεί. Ασφαλώς και η ίδια έχει δικαίωμα, όπως και κάθε πολίτης στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία, να διεκδικήσει με αυτό την ψήφο των εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους.
Ωστόσο, από τη στιγμή που συστήνεται ως υποψήφια και κατέρχεται στη κεντρική πολιτική σκηνή, στο εξής θα κρίνεται δημόσια για τις πολιτικές θέσεις και τις επιλογές της. Σαφώς και δεν παύει να είναι μια χαροκαμένη μάνα της τραγωδίας των Τεμπών. Ούτε χάνει το δικαίωμα να το υπενθυμίζει.
Από τούδε, όμως, δεν μπορεί να μετατρέπει το πένθος της σε πολιτικό εργαλείο. Να το χρησιμοποιεί ως ενοχικό βάρος προς τους πολιτικούς αντιπάλους της. Να ανασύρει επίμονα ολέθριες μνήμες, στις οποίες βασίζεται η δημοτικότητα της, ως οργισμένη ρητορική επικεφαλίδα της κομματικής επιδίωξης της να κερδίσει κομμάτι της λαϊκής ψήφου.
Αναγκαστικά απαιτείται ένα λογικό ξεκαθάρισμα στη σύγχυση. Άλλο να είναι η ίδια πρόεδρος του συλλόγου συγγενών θυμάτων Τεμπών, και εντελώς διαφορετικό να εμπλέκεται στη πρωτοβουλία κατασκευής κόμματος. Διαφορετικό το φορτίο της αναγνωσιμότητας και της επικοινωνιακής διαχείρισης της.
Η ορθολογική μερίδα των πολιτών, άλλωστε, δεν είναι πρωτάρα σε νεοπαγείς πολιτικούς σχηματισμούς. Αξιώνει από τις περσόνες που τους συγκροτούν ευθύνη, επιχειρήματα, λογοδοσία. Όχι τερτίπια συναισθηματικής εκμετάλλευσης και ψυχολογικής χειραγώγησης.
Θεωρεί απαραίτητο ότι οφείλουν να καταθέτουν πειστικά ολοκληρωμένα πολιτικά προγράμματα. Όχι να απαγγέλλουν δραματικά κατάλογο απωλειών. Να διαθέτουν αξιόπιστα βιογραφικά και ηθική αριστεία. Όχι αυτά να προκύπτουν από την έκθεση και την αυτοπροβολή τους σε τηλεοπτικά πάνελ.
Κυρίως επιθυμεί εκ μέρους τους διακριτό και συνετό πλαίσιο διαχείρισης του τόπου. Όχι ιδεοληπτικές υπερβάσεις και κατεδαφιστικές επαγγελίες μια γενικόλογης κάθαρσης που καταλαγιάζει, ίσως, τον παροξυσμικό θυμό τους.
Από τη μεριά της η Μαρία Καρυστιανού ισχυρίζεται ότι περιβάλλεται πολιτικά από ακέραιους, ικανούς, σοβαρούς και σοφούς χαρακτήρες που δεν έχουν συμφέροντα και βαρίδια. Αλλά αφού δεν τους αποκαλύπτει η διαβεβαίωση της φέρνει σε μάταιο εντοπισμό ψύλλων στα άχυρα.
Στο ντόπιο σκηνικό, εξάλλου, πλεονάζουν οι αυτόκλητοι εθνοσωτήρες με άκρατο βολονταρισμό. Μοιάζει ανεξάντλητη η πηγή των αγνώστου ταυτότητας αυτοεγκωμιαζόμενων «σοφών». Δείχνει αναρίθμητο το τσούρμο των πάσης φύσεως ψεκασμένων, αγανακτισμένων και μηδενιστών.
Πόσο μάλλον όταν προστίθενται οι παραπανίσιοι, απ’ όσους χρειάζονται, περιφερόμενοι πολιτευτές που άστεγοι ψάχνουν κομματικό κεραμίδι και λιμασμένοι για οφίτσια εκλογικό μπουφέ. Διατεθειμένοι να αποτύχουν ξανά με επιτυχία.
Ενδεχομένως μεγάλο μέρος από αυτό το έξαλλο ασκέρι επιθυμεί να φορτωθεί στο νέο κάρο που φέρει φαρδιά πλατιά και το όνομα της. Εδώ και καιρό, άλλωστε, αποζητά με λαχτάρα έναν πολιτικά «άφθαρτο» καροτσέρη για να το μανουβράρει πρόθυμα στο τραχύ και δύσβατο μονοπάτι της πολιτικής δραστηριοποίησης.
Μόνο που το υπό σύσταση κίνημα της εκκολαπτόμενης πολιτικού, βάζοντας φιλόδοξα το πήχη ψηλά, προμηνύει αλληλοσπαραγμούς. Προφανώς με τα ήδη ενεργά παρόντα κόμματα του αντισυστημικού χώρου, στον οποίο και αυτό προσανατολίζεται να στριμωχτεί.
Πράγμα που μάλλον προοιωνίζει δεινοπαθήματα, σκοτούρες, κόπους και μπελάδες στους ανίδεους, άμαθους και απείρους αραμπατζήδες στο λαϊκιστικό μποτιλιάρισμα..
Πηγή: protothema.gr
