Γιατί η Ελλάδα έπρεπε να στείλει δυνάμεις στην Κύπρο

Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Δεν είναι εύκολο να παρακολουθήσεις τον Τραμπ. Μιλάει για τον πόλεμο και, ξαφνικά, κάνει μια παράκαμψη για τις χρυσές κουρτίνες και την αίθουσα χορού που κατασκευάζει. Όμως μερικές φορές τον ακούς με το στόμα ανοιχτό.

Χθες, λοιπόν, εκεί που τα έλεγε με τον Γερμανό καγκελάριο, θυμήθηκε ότι η Ισπανία δεν επέτρεψε τη χρήση των αμερικανικών βάσεων για την επίθεση στο Ιράν. Και, με γυρισμένο το μάτι, είπε ότι σκέφτεται να διακόψει κάθε εμπορική σχέση με τους Ιβηρες. «Δεν μας δίνουν κάτι που να χρειαζόμαστε. Και τώρα δεν θέλω καμία σχέση μαζί τους».

Λίγο μετά έσπευσα να δω τι γράφει η El País. Ήταν φυσικά πρώτο θέμα, μαζί με τον λογαριασμό. Δεν είναι πολλά: μόλις 16 δισ. δολάρια σε εξαγωγές ελαιολάδου, τροφίμων και μηχανημάτων προς τις ΗΠΑ. Ούτε όμως είναι εύκολο για την Ουάσιγκτον να αποκλείσει εμπορικά μία μόνο ευρωπαϊκή χώρα. Εκτός κι αν μας πάρει όλους η μπάλα, μαζί με τους παραγωγούς ελαιολάδου της Μεσογείου.

Η ισπανική κυβέρνηση απάντησε υπενθυμίζοντας ότι η χώρα είναι συνεπές μέλος του ΝΑΤΟ και αξιόπιστος εταίρος των ΗΠΑ. Η κεντροδεξιά αντιπολίτευση, από την άλλη, υποστήριξε ότι αν η Μαδρίτη δέχεται συγχαρητήρια από το Ιράν και επικρίσεις από την Ουάσιγκτον, τότε κάτι έχει πάει στραβά.

Τι θέλω να πω; Ότι ο τσαμπουκάς προς τους Αμερικανούς ακούγεται ωραίος, αλλά ενδέχεται να έχει και κόστος. Και, στην περίπτωση της Ισπανίας, το κίνητρο δεν είναι μόνο η αξιοπρέπεια. Υπάρχουν και συμφέροντα στην περιοχή. Από τις ενεργειακές ισορροπίες μέχρι τον ολοένα στενότερο εναγκαλισμό με την Τουρκία.

Υπό αυτή την έννοια, η ελληνική κίνηση με την αποστολή φρεγατών και μαχητικών προς την Κύπρο ήταν μάλλον η αναμενόμενη. Το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα επιστρατεύεται ως επιχείρημα, έστω και προσχηματικά. Δεν κινδυνεύει η Κύπρος. Οι βρετανικές βάσεις είναι ο πραγματικός στόχος των πιθανών αντιποίνων.

Η Ελλάδα δεν συμμετέχει στις επιχειρήσεις. Κάνει όμως μια καθαρή δήλωση για την πλευρά στην οποία βρίσκεται. Και στέλνει το μήνυμα ότι δεν είναι απλώς παθητικός θεατής. Προσπαθεί τουλάχιστον να δηλώσει παρούσα, ακόμη κι αν η φωνή της δεν ακούγεται ούτε πολύ δυνατά ούτε πολύ μακριά.

Πηγή: news247.gr

Back to top button
Our site uses cookies to improve your browsing experience and provide you with personalized content. By continuing to use our site, you agree to our cookie policy.