Γράφει η Φώφη Γιωτάκη
Στο δεύτερο μισό του πρώτου μήνα του νέου χρόνου τίποτα δεν είναι ίδιο σε σημαντικές γωνιές της διεθνής κοινότητας σε σχέση με το παγκόσμιο αποτύπωμα του 2025 και η συνήθης έκφραση περί ραγδαίων εξελίξεων επιβεβαιώνεται κάθε λεπτό της ίδιας ώρας
Η ευχή για παγκόσμια ειρήνη επανέρχεται και ο σεβασμός στο διεθνές δίκαιο «επικαιροποιείται». Ακραίες φωνές και πρακτικές ακούγονται όλο και πιο συχνά, ενώ η Ευρώπη καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τον κακό της εαυτό με μεγαλύτερη ταχύτητα και αποτελεσματικότητα.
Στη χώρα μας δεν ζούμε την εποχή των μνημονίων, αλλά ένα σημαντικό ποσοστό πολιτών δίνει τη μάχη με τις αβεβαιότητες, κάνει πόλεμο με τα πάγια και τις υποχρεώσεις του μήνα, επιχειρεί να σχεδιάσει τη ζωή του και να την «συντονίσει» με μια πιο «ασφαλή» προοπτική. Οι νεότερες γενιές αγωνιούν όπως και οι παλιότερες στις δημοσκοπήσεις για την επόμενη μέρα και «παγώνουν» από μια σειρά γεγονότων που δείχνουν ότι χρειάζονται «ανατροπές» για τη βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών και των βασικών δομών σε κάθε τομέα. Η αύξηση του εισοδήματος παραμένει πρώτη προτεραιότητα αλλά η ποιότητα ζωής κατακτάται από θετικές «ανατροπές» στην Υγεία, στην Παιδεία και σε άλλα πεδία, στα οποία οι πολίτες αναμένουν έγκαιρες πρωτοβουλίες στη βάση ενός μακρόπνοου σχεδίου.
Σε όλα τα γκάλοπ φαίνεται καθαρά ότι η κοινωνία δυσφορεί όταν συναντά αχρείαστα εμπόδια στην πορεία της, δεν σπεύδει να συμφωνήσει άκριτα με τη μία ή την άλλη επιλογή. Η κυβερνητική παράταξη συνεχίζει να κινείται γύρω από τα ποσοστά των ευρωεκλογών και τα κόμματα της αντιπολίτευσης να ζουν στο καθεστώς της κινούμενης άμμου. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης παρατηρεί την ακούνητη βελόνα, εκκολαπτόμενα κόμματα, της Καρυστιανού και του Τσίπρα, αναζητούν χώρο πιέζοντας τα υπάρχοντα, αλλά ουδείς μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια από τώρα το αποτέλεσμα της κάλπης, παρότι το 2026 είναι μια προεκλογική χρονιά.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κυβέρνηση έχει μπροστά της ένα απαιτητικό πλάνο, στο οποίο θα επιχειρήσει προφανώς να συσπειρώσει δυνάμεις γύρω της, σχεδιάζοντας τα βήματά της, όπως θα έπρεπε να κάνει αν οι εκλογές ήταν …χθες. Έχει ελάχιστο χρόνο -η φθορά είναι δεδομένη- να κινηθεί πιο αποτελεσματικά στα πεδία που «κυκλώνουν» οι πολίτες και αναμένουν εναγωνίως λύσεις στα προβλήματά τους. Ο στόχος της αυτοδυναμίας για τη ΝΔ όσο και της νίκης έστω και με μία ψήφο για την αντιπολίτευση δεν μοιάζει ρεαλιστικός, ούτε δημιουργεί νέο ρεύμα οπαδών. H Νέα Δημοκρατία ναι μεν κυριαρχεί στο πολιτικό σκηνικό, αφού διατηρεί απόσταση 15 και πλέον ποσοστιαίων μονάδων από το δεύτερο κόμμα, αλλά εμφανίζει σημάδια κόπωσης παρατηρώντας τη δική της ακούνητη βελόνα στις δημοσκοπήσεις. Το ΠΑΣΟΚ έχει χάσει βασικές ευκαιρίες ανασύνταξης και αδυνατεί μέχρι τώρα να εμφανιστεί ως ο ισχυρός εναλλακτικός πόλος, δηλώνει ότι έχει μέτωπο μόνο με την κυβερνητική παράταξη αλλά είναι θέμα χρόνου να αρχίσει με μεγαλύτερη ένταση το μπρα ντε φερ με το κόμμα Τσίπρα, καθώς και τα δύο επενδύουν στην προσέλκυση ψηφοφόρων από την ίδια δεξαμενή. Το κόμμα Καρυστιανού έρχεται αλλά η δυναμική του είναι ακόμη νωρίς να καταγραφεί και να αναλυθεί σε βάθος. Σύντομα όμως η κυρία Καρυστιανού θα αρχίσει αναπόδραστα να ανοίγει τα χαρτιά της, να αποκαλύπτει θέσεις και πρόσωπα και να κρίνεται όπως και τα άλλα κόμματα σε καθημερινή βάση. Για όλα και για όλους. Όποιος βιάζεται να προβλέψει το αποτύπωμα του κάθε κόμματος στις επόμενες (και πιθανόν διπλές) εκλογές μπορεί να βγει εκτός δρόμου. Ειδικά όταν το ποσοστό των αναποφάσιστων καραδοκεί μέχρι το παραβάν. Οι κερδισμένοι (από τα κόμματα που θα μπουν στη μάχη) θα ξεχωρίσουν από τον αγώνα αντοχής.
Πηγή: protothema.gr
