Γράφει ο Γιώργος Καρελιάς
Η συνάντηση Μητσοτάκη – Ανδρουλάκη είναι πλέον γνωστή είτε από τα όσα είπαν δημόσια είτε από όσα «διέρρευσαν» οι «πηγές» των δύο πλευρών. Φαίνεται ότι πήγε τόσο καλά που το «μέγαρο Μαξίμου» εξήρε την «υπευθυνότητα» και τη «θεσμική στάση» του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.
Τι σημαίνει αυτό; Κάτι πολύ απλό. Ο πρωθυπουργός πρέπει να αισθάνθηκε μεγάλη ανακούφιση που ο συνομιλητής του περιορίστηκε να μάθει τι συμβαίνει με την κρίση στη Μέση Ανατολή και τη στάση της Ελλάδας, γενικότερη και ειδικότερη(πχ Κύπρος). Όμως, επ’ αυτών δεν υπάρχουν και πολλά που δεν είναι γνωστά, δεν υπάρχουν «μυστικά» και, επομένως, ο κ . Ανδρουλάκης είναι αμφίβολο αν έφυγε σοφότερος από το πρωθυπουργικό γραφείο στη Βουλή.
Αυτό που δεν θα ήθελε επ’ ουδενί να ακούσει ο κ. Μητσοτάκης θα ήταν μερικά ακανδώθη ερωτήματα, που αφορούν ένα κολοσσιαίο θέμα που σέρνεται χρόνια στο δημόσιο βίο, αφορά (και) προσωπικά τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και ο πρωθυπουργός αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι.
Πριν από λίγες μέρες εκδόθηκε η απόφαση-κόλαφος του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας, που καταδίκασε σε πρωτοφανούς ύψους ποινές τέσσερις ιδιώτες για παρακολούθηση, μέσω του κακόβουλου Predator, πλήθους υπουργών, στρατηγών, δημοσιογράφων και του ίδιου του Ανδρουλάκη. Ο οποίος, προς τιμήν του, υποστήριξε την κατηγορία, σε αντίθεση με τους περιδεείς υπουργούς και λοιπούς κρατικούς αξιωματούχους, που εξαφανίστηκαν σε μια πρωτοφανή επίδειξη αναξιοπρεπούς στάσης, για να διατηρήσουν τις θέσεις τους. Τα ίδια πάνω κάτω πρόσωπα παρακολουθούνταν παράλληλα και από την κρατική ΕΥΠ, η οποία έχει βγει αθώα με αποφάσεις του Αρείου Πάγου. Και αυτό είναι το πιο εξευτελιστικό και ανησυχητικό σημείο στην υπόθεση αυτή: οι κατώτεροι δικαστές κάνουν τη δουλειά τους και προστατεύουν το κύρος της δικαιοσύνης, οι ανώτεροι το υπονομεύουν.
Ο κ. Ανδρουλάκης, λοιπόν, αφού τελείωσε η ενημέρωση για την εθνικά θέματα, θα μπορούσε να θέσει στον πρωθυπουργό τα εξής απλά ερωτήματα:
Κυριάκο, διάβασες την απόφαση του δικαστηρίου. Δεν αποτελεί κόλαφο για την κυβέρνησή σου και σένα προσωπικά;
Οι καταδικασθέντες έχουν σχέσεις-προσωπικές, κοινωνικές, επαγγελματικές- με μέλη της κυβέρνησής σου και πρώην στενούς συνεργάτες σου. Δεν το ήξερες ούτε αυτό;
Θέλεις να πιστέψω ότι οι παρακολουθήσεις της ΕΥΠ ήταν «αθώες»;
Γιατί δεν δίνεις εντολή να με ενημερώσει η ΕΥΠ για την παρακολούθησή μου, όπως διέταξε το Συμβούλιο Επικρατείας και η ΕΥΠ το περιφρονεί προκλητικά; Αυτό είναι το κράτος δικαίου που θέλεις να οικοδομήσεις; Όχι, αυτό είναι συμπεριφορά κράτους εν κράτει, δηλαδή παρακράτους. Το είπα και στη δημόσια δήλωσή μου. Γιατί κωφεύεις;
Γιατί επιτρέπεις, Κυριάκο, σε πολύ δικούς σου ανθρώπους, τους οποίους έδιωξες ως πολιτικά υπεύθυνους του σκανδάλου, να συμπεριφέρονται τόσο προκλητικά στέλνοντας εξώδικα και κάνοντας μηνύσεις και αγωγές σε θύματα, μέσα ενημέρωσης και δημοσιογράφους που αποκαλύπτουν και κριτικάρουν τα αναδραγαθήματα της κρατικής ΕΥΠ, που είχαν στην εποπτεία τους; Να καταχεριάσεις, Κυριάκο, τον ανιψιό σου και να του πεις να κρυφτεί σε ένα λαγούμι αντί να κάνει επίδειξη θράσους και να απειλεί.
Τέλος, Κυριάκο, αυτό το θέμα δεν μπορεί να θαφτεί στη λήθη στου χρόνου. Το άγος πρέπει να τελειώσει με την κάθαρση. Μην επαναπαύεσαι στην πολιτική «κυριαχία» που έχεις ακόμη, αυτή κάποτε τελειώνει και τότε τα πράγματα μπορεί να γίνουν πολύ δύσκολα για σένα. Ρώτα και τον Βενιζέλο να σου εξηγήσει επ΄αυτού. Και να θυμάσαι αυτό που χει πει ο αρχαίος τραγικός Αγάθων: «Ο άρχων ουκ αεί άρχει». Απλοελληνικά, η εξουσία σου κάποτε θα τελειώσει και τότε μπορεί να μην καταφέρεις να μαζέψεις τα ασυμμάζευτα.
Καταλήγοντας, ο Ανδρουλάκης θα μπορούσε να πει στον Μητσοτάκη: Αν δεν επέλθει κάθαρση σε αυτό το άγος, να ξεχάσεις δια παντός τα περί κυβερνητικής συνεργασίας μας μετά τις εκλογές.
Η «υπευθυνότητα» η «εθνική στάση» και οι λοιπές κυβερνητικές επιδαψιλεύσεις προς τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ είναι καλές για την κυβερνητική προπαγάνδα. Αλλά ο Ανδρουλάκης δεν έχει κανένα λόγο να αποφεύγει το διαρκές άγος του σκανδάλου των παρακολουθήσεων στο όνομα κάποιας «εθνικής ομοψυχίας», επειδή ένα ψόφιο ντρόουν «απείλησε» μια βρετανική βάση στην Κύπρο.
Το επιχείρημα «δεν ήταν τώρα η ώρα γι’ αυτό» είναι παραπλανητικό. Είναι και παραείναι. Δεν γίνεται να επικαλείται ο πρωθυπουργός την «εθνική ομοψυχία» (αφήνουμε τους παρακολουθούμενους δειλούς υπουργούς που δεν βγάζουν άχνα) και να κρύβει τους κοριούς που παρακολουθούσαν τον πρώτο πολιτικό του αντίπαλο.
Αν ο Ανδρουλάκης το είδες έτσι και απέφυγε οποιαδήποτε νύξη στη ζέουσα υπόθεση, τόσο το χειρότερο γι’ αυτόν. Και τόσο το καλύτερο για τον Μητσοτάκη…
Πηγή: news247.gr
