Γράφει ο Βασίλης Στεφανακίδης
Τις τελευταίες μέρες βλέπουμε διαδοχικές δημοσκοπήσεις και μάλιστα με σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ τους στην εκτίμηση ψήφου
Δεδομένου μάλιστα πως εντός του μήνα αναμένονται οι ανακοινώσεις δύο νέων κομμάτων αυτών του κ. Τσίπρα και της κ. Καρυστιανού, είναι σαφές πως αυτά τα νούμερα που βλέπουμε τώρα, δεν έχουν και μεγάλη αξία αφού όταν αρχίσουν να μετριούνται και τα νέα κόμματα κανονικά, τότε θα υπάρχει μια αναδιανομή των ποσοστών κυρίως στα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Όμως οι τωρινές μετρήσεις, έχουν την αξία τους ως προς τα λεγόμενα ποιοτικά χαρακτηριστικά και τους προβληματισμούς και αγωνίες της κοινωνίας. Έτσι, για άλλη μια φορά διαπιστώνουμε πως το μείζον πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας είναι η ακρίβεια και το κόστος ζωής με δεδομένα τα καθηλωμένα εισοδήματα. Το δεύτερο στην ιεράρχηση των ανησυχιών της κοινής γνώμης είναι τα θέματα εθνικής ασφάλειας λόγω των συρράξεων στην ευρύτερη γεωγραφική γειτονιά μας. Όμως αυτές οι ανησυχίες μετριάζονται γιατί εκφράζεται εμπιστοσύνη σε μεγάλο βαθμό στους χειρισμούς της κυβέρνησης. Όλα τα άλλα θέματα της επικαιρότητας που απασχολούν νυχθημερόν την πολιτικο-δημοσιογραφική πιάτσα, όπως τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών φαίνεται να απασχολούν και να επηρεάζουν την κρίση της κοινωνίας σε πολύ χαμηλό βαθμό.
Τι σημαίνει αυτό; Μήπως οι πολίτες αδιαφορούν για αυτά τα σκάνδαλα ή θεωρούν πως οι όποιες εξελίξεις σε αυτά δεν πρόκειται να τους αλλάξουν τη ζωή και την καθημερινότητα; Κατά την άποψη μου μάλλον το δεύτερο. Κι αυτό πρέπει να το λάβουν σοβαρά υπόψη τα κόμματα της αντιπολίτευσης που ποντάρουν όλα τους το πολιτικό κεφάλαιο στη σκανδαλοθηρία και τη μονοθεματικότητα της πολιτικής τους ατζέντας.
Αν είναι να πέσει ο Μητσοτάκης μάλλον δεν θα πέσει ούτε για τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις ή τα Τέμπη που άλλωστε εκλογικά κρίθηκαν και το 2023, ούτε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Θα πέσει όμως αν συνεχιστεί και ενταθεί η ακρίβεια και συρρικνωθεί κι άλλο η αγοραστική δύναμη των πολιτών. Κι αυτή είναι μια αλήθεια που δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής όλων εκείνων που θα διεκδικήσουν την ψήφο μας. Ο Έλληνας σε ένα μεγάλο βαθμό , στο τέλος ψηφίζει με γνώμονα την τσέπη του! Και όχι τόσο αυτούς που τάζουν λαγούς με πετραχήλια, ακοστολόγητες και ανέφικτες παροχές, γιατί την έχουν πατήσει την μπανανόφλουδα πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά εκείνους που θα εμφανίσουν ένα ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο κυβερνητικό σχέδιο για την ανάσχεση της ακρίβειας και του πληθωρισμού και της ενίσχυσης των εισοδημάτων.
Σε προτάσεις του τύπου κατάργηση του Ειδικού φόρου στα καύσιμα, κατάργηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα, 13η και 14η σύνταξη και 13ος μισθός στους δημοσίους υπαλλήλους, είναι προφανές πως δεν πρόκειται να «τσιμπήσουν» πολλοί αυτή τη φορά. Ή τουλάχιστον τόσοι που να φέρουν την ανατροπή.
Κι όσο κι αν ακούγεται στερεότυπο τσιτάτο, φρονώ πως η έννοια της σταθερότητας και ποιος μπορεί να την εγγυηθεί περισσότερο, θα μετρήσει αυτή τη φορά, αν όχι στις πρώτες εκλογές, σίγουρα στις επαναληπτικές.
Όμως, μέχρι τις εκλογές έχουμε ακόμα αρκετούς μήνες κι αν θέλει η κυβέρνηση να ελπίζει πως θα ανακάμψουν τα ποσοστά της, ας ξεκινήσει μια ακόμα προσπάθεια για την αναχαίτιση του πληθωρισμού. Όχι αυτή τη φορά με τρικάκια επικοινωνιακά και επιδόματα μιας χρήσης αλλά επιστρατεύοντας όλα τα διαθέσιμα μέσα. Το ξέρω μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν κι ούτε είναι τόσο εύκολο. Όμως πέραν των καυσίμων, οι τιμές των οποίων ετεροκαθορίζονται από τις διεθνείς, φρονώ πως υπάρχουν πολλά ακόμα περιθώρια αυστηρότερων ελέγχων πριν φθάσουν τα προϊόντα καθημερινής ανάγκης, όπως τα τρόφιμα, στο ράφι. Γιατί με πληθωρισμό στο 5% και αυξήσεις που δόθηκαν τον Γενάρη στο 2%, το οικογενειακό ισοζύγιο παραμένει αρνητικό και τροφοδοτείται η οργή και η αγανάκτηση επί δικαίων και αδίκων.
Πηγή: protothema.gr
