Γράφει ο Νίκος Γιαννόπουλος
Εχουμε επισημάνει πολλές φορές από αυτό το βήμα ότι αν τυχόν προκύψει προοδευτική κυβέρνηση με κάποιον τρόπο από τις επόμενες εκλογές, αυτό το σχήμα θα πρέπει να συγκρουστεί με πανίσχυρα συμφέροντα και να σπάσει αυγά αν θέλει να πραγματικά να εκπροσωπήσει επαξίως τους πολλούς.
Τα εν λόγω συμφέροντα, τα οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη στην καλύτερη περίπτωση τα ανέχεται (δεν γράφουμε καν τι μπορεί να συμβαίνει στη χειρότερη) κάνουν, κατά το κοινώς λεγόμενο, πάρτι κατά την τελευταία επταετία συσσωρεύοντας αμύθητα κέρδη στις πλάτες των περισσότερων από μας. Ταυτόχρονα έχουν εγκαταστήσει αδιάσπαστα καρτέλ που κρατούν τις τιμές ψηλά.
Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε, είναι όμως ίσως η πρώτη φορά που παρατηρείται το φαινόμενο με τέτοια ένταση και τέτοια “συνέπεια”.
Με τα παραπάνω ως δεδομένα, είναι μάλλον σαφές γιατί ο Αλέξης Τσίπρας τη Δευτέρα από το Χαλάνδρι επέλεξε να σκληρύνει τη στάση του ακριβώς πάνω σ’ αυτό το σημείο. Της σύγκρουσης μ’ αυτού του είδους τα συμφέροντα τα οποία βέβαια είναι πασίγνωστα.
Ο πρώην Πρωθυπουργός χρησιμοποίησε και το σχήμα 1-99, θέλοντας να δείξει ότι το σχέδιό του για τη χώρα μπορεί να χρηματοδοτηθεί επαρκώς από τη φορολόγηση του 1% στο οποίο προφανώς συγκαταλέγονται και οι πανίσχυρες επιχειρήσεις της χώρας. Τόνισε χαρακτηριστικά: “Αυτοί θα περάσουν από τον πάγκο”.
Το σχήμα αυτό το χρησιμοποιούν αρκετά οι ριζοσπάστες δημοκρατικοί στις ΗΠΑ, κατά κόρον ο Μπέρνι Σάντερς αλλά όχι μόνο. Όπως κάθε δέσμευση όμως, έτσι και αυτή, θα κριθεί στο γήπεδο της εφαρμογής. Στο χορτάρι, που λέμε και στο ποδόσφαιρο.
Κατά την περίοδο 2015-2019, δεσμευμένη από το σκληρό μνημονιακό πλαίσιο, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προτίμησε να πάρει τα χρήματα περισσότερο από τη μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα και τους ελεύθερους επαγγελματίες. Αυτή είναι μία σκληρή πραγματικότητα που έχει παραδεχθεί σε ανύποπτο χρόνο και ο Αλέξης Τσίπρας. Την τάση αυτή ο ΣΥΡΙΖΑ την πλήρωσε σκληρά στις εκλογές του 2019.
Τώρα όμως που το μνημονιακό πλαίσιο δεν υπάρχει, γίνεται ξεκάθαρο ότι αυτό που θα χρειαστεί είναι ατσάλινη πολιτική βούληση. Και μόνο. Η απαραίτητη και μοναδική συνθήκη που καθίσταται απαραίτητη για να ξεδιπλωθεί ένα σχέδιο πραγματικά ρηξικέλευθο που θα βάλει τέλος στη βασιλεία των καρτέλ.
Όμως, επειδή τα μάτια μας έχουν δει πολλά στο παρελθόν και επειδή τα καρτέλ ποτέ δεν πέφτουν χωρίς αντίσταση, η μάχη, αν τελικώς δοθεί, αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Καλύτερα: Πρόκειται για τη μάχη που θα κρίνει την επιτυχία του (όποιου) προοδευτικού εγχειρήματος.
Τυχόν επώδυνοι συμβιβασμοί με τα οργανωμένα συμφέροντα που λυμαίνονται τον τόπο θα είναι βούτυρο στο ψωμί της Δεξιάς που αμέσως θα σπεύσει να μιλήσει για να αναξιοπιστία και κίβδηλες υποσχέσεις.
Θα υπογραμμιστεί, ακόμα περισσότερο, το There is No Alternative στοιχείο (σημαία του νεοφιλελευθερισμού παγκοσμίως) και η κεντροαριστερά θα έχει κάνει μία τρύπα στο νερό.
Προφανώς τα παραπάνω δεν ισχύουν μόνο για το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα αλλά και για το ΠΑΣΟΚ αν τελικά καταφέρει την ανατροπή και κόψει πρώτο το νήμα.
Εκτός από διαφορετικός ύφος και ήθος, είναι απαραίτητες και οι διαφορετικές πράξεις στα κρίσιμα επίδικα. Πράξεις, θα το αναφέρουμε για πολλοστή φορά και ας γινόμαστε κουραστικοί, στις οποίες προχώρησε ο Πέδρο Σάντσεθ στην Ισπανία στην από κοινού κυβερνητική του προσπάθεια με την Αριστερά.
Ιδού η Ρόδος λοιπόν, ιδού και το πήδημα. Ο Μητσοτακισμός δεν είναι δυνατόν να ανατραπεί μόνο με διακηρύξεις και καλές προθέσεις…
Πηγή: news247.gr
