Γράφει η Βίβιαν Ευθυμιοπούλου
Χθες, πληροφορηθήκαμε ότι μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα ενδονοσοκομειακής λοίμωξης. Οι εργαζόμενοι σε αυτό καταγγέλουν ότι το προκάλεσαν οι συνθήκες νοσηλείας, κάτι που η διοίκηση ή το Υπουργείο Υγείας δεν διέψευσαν. Κι αν κρίνουμε από την ανακοίνωση που εξέδωσε η διοίκηση, φαίνεται ότι το ελληνικό Κράτος, εν έτει 2026, ακόμα δεν έχει καταφέρει να επιβάλλει σε όλους τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία το…φοβερά δύσκολο πρωτόκολλο του να πλένουν τα χέρια τους.
Προ ημερών πάλι, μια οσμή υγραερίου απλώθηκε στη μισή Αττική. Ακόμα να μάθουμε τι την προκάλεσε.
Σήμερα, ξεκινούν οι Πανελλαδικές Εξετάσεις. Αυτές που εδώ και 50 χρόνια εξαγγέλεται ότι καταργούνται και βλέπουμε τους πολιτικούς που έχουν κάνει την εξαγγελία να εύχονται καλή επιτυχία χωρίς να παραλείπουν να επισημάνουν ότι η επιτυχία ή η αποτυχία σε αυτές δεν θα κρίνει τις ζωές των μαθητών. Συγκλονιστικές πρωτοτυπίες.
Όσο για την υπόλοιπη ειδησεογραφία; Η κοινή γνώμη μπουκώνεται με αναλυτικά ρεπορτάζ για τη δράση κανονικών μαφιόζων που ροκάνιζαν ευρωπαϊκά αγροτικά κονδύλια και οι υπουργοί, που «στη βάρδια τους» οι μαφιόζοι αυτοί ξυλοφόρτωναν συμπολίτες μας και τους έκαιγαν τις ελιές επειδή αρνούνται να συνεργαστούν μαζί τους, δεν ελέγχθηκαν καν για τυχόν λάθη και παραλείψεις τους.
Στο μεταξύ, το πολιτικό σύστημα είναι φοβερά απασχολημένο για την ημερομηνία των εκλογών, το εκλογικό σύστημα, την επωνυμία του κόμματος Τσίπρα, αναλύει τις δηλώσεις του τάδε ανθυποστελέχους που εντάχθηκε στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, κλπ. Ξέχασα και τον πρωθυπουργό που περιφέρεται στα πάνελ των συνεδρίων που διοργανώνονται ανά την επικράτεια και συζητά επί παντός επιστητού, προσπαθώντας να βγει από το κάδρο της πραγματικότητας που δεν προσπάθησε ιδιαίτερα να αλλάξει.
Δύο παράλληλα σύμπαντα αυτά του πολιτικού συστήματος και της καθημερινότητας στη χώρα που δεν συναντιούνται ποτέ και πουθενά.
«Πάντα έτσι ήταν», θα αντιγυρίσουν πολλοί.
Μόνο που αυτό δεν είναι επιχείρημα από τη στιγμή που έχουμε όλοι συμφωνήσει ότι το 2010 της πτώχευσης και της κατάρρευσης που ακολούθησε είναι μια τομή στο χρόνο και την ιστορία της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας.
Οπότε, το επαναδιατυπώνω: «Έτσι συνεχίζει να είναι παρά την πτώχευση που προηγήθηκε» κι εκεί βρίσκεται το πρόβλημα.
Το αναγνωρίζουμε όλοι μόνο που όσοι αισθάνονται ασφαλείς και «καβατζωμενοι» προσπαθούν απλώς να πλασαριστούν καλύτερα και να βελτιώσουν τη θέση τους στην υπάρχουσα κατάσταση. Οι υπόλοιποι πληρώνουν με τα κέρματα από το μπολάκι που διατηρούμε όλοι στα σπίτια μας τους λογαριασμούς και όχι και όλους τους λογαριασμούς, τα βασικά.
Τη λύση την κρατάει στα χέρια της η δεύτερη κατηγορία. Αν αυτή προσέλθει στην κάλπη για να ψηφίσει ό,τι θέλει, θα καταφέρει να ανατρέψει τους συσχετισμούς.
Όποιος καταφέρει να φέρει στην κάλπη την πλειοψηφία των Ελλήνων που είναι σήμερα αποκλεισμένοι από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων και την οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα θα γραφτεί στην Ιστορία. Είναι μια ευγενής φιλοδοξία.
Πηγή: news247.gr
